O gün yaşadıklarım
Günlerden 5 Şubat ailemle Mardin’deyiz, anne annemlerin evinde; Galatasaray-Trabzonspor maçını izliyoruz.
İlk yarıda Kaptan Muslera’nın yaptığı pas hatasından dolayı hatalı bir gol yiyip mağlup duruma düşsekte sonrasında 2 gol atıp 3 puanla maçı kazanıyoruz. Maç bittikten sonra evde herkesin keyfi yerine geliyor, çaylar içiliyor sohbet ediliyor. Saat 00:00 oluncada evimize geçmek için yola koyuluyoruz. Yaklaşık 100km sonra eve varıyoruz. Herkes yorgun bitkin bir şekilde odalarına giriyor, ben yine rutin sıkıcı bir güne uyanacağım düşüncesiyle; yastığa yorgun başımı koyuyorum ve normalden çok kısa sürede uykuya dalıyorum…
Saat 04.17 sallanıyorum hem de feci şekilde, hala yorgun olmamın verdiği afallamayla ve o dönemler gördüğüm sürekli kâbuslar nedeniyle bunun yine bir kâbus olduğunu düşünüyorum ama hayır sallanmaya devam ediyor…
Sonradan yan yatakta yatan kardeşimde uyanıyor, benim paniklemediğimi görünce oda paniklemiyor. En son babamın ve anneminde korkulu seslerini duyunca bunun bir kâbus olmadığını anlıyorum o anki şaşkınlıkla yapmamamız gereken şeyi yapıyor ve merdivenden aşağıya iniyoruz. Dışarı çıkınca yan komşulara bakıyoruz hepsi şok içinde bizim gibi dışarıya çıkmışlar , gecenin o soğuğunda arabaya geçiyoruz ve radyoyu açıyoruz normalde fay hattı geçmeyen bir yerde yaşamamıza rağmen bizi nasıl bu kadar etkilediğini öğrenmek istiyoruz ve acı haberi alıyoruz Hatay’da çok büyük bir deprem olduğunu öğreniyoruz, tabii endişeleniyoruz bizi bile bu kadar etkilemişse orası kim bilir nasıl etkilenmişti? Diye, dehşet içinde bunları düşünürken aklıma Hatay’da yaşayan arkadaşım ve akrabalarım geliyor endişemiz biraz daha artıyor…
Hani demiştim ya kâbus değilmiş hayır bu kesinlikle bir kâbus olmalıydı…
06.02.2023-Hatay depreminde yaşamını yitirmiş