Reklam
Crossroads of Twilight (Wheel of Time #10) | Alacakaranlık Kavşağı(Zaman Çarkı #10)
Goodreads: 3,6/5
1000kitap: 8,1/10
4,5/5
“Onları tanıyorum. Acı hissediyormuş gibi yapıyorlar ama hissetmiyorlar; diğer insanların hissettiği gibi değil. Onlardan birini konuşturabilmek için bir taşı incitmeye razı ve kabil olman gerekir.”
“Benim kadar yaşadığın zaman,” diye yanıt verdi Elyas kuru bir sesle, “inanırsın. O zamana dek, benim senden daha uzun yaşadığımı ve bunu senden önce gördüğümü kabul et.”
Zaman Çarkı ve ben tekrardan buradayız. Severek okuduğum bir külliyat olduğunu artık bilmeyen kalmamıştır, diye düşünüyorum beni tanıyanlar arasında. Zaman Çarkı’nın onuncu kitabı olan Alacakaranlık Kavşağı ile birlikte serinin arasına biraz farklı kitaplar serpiştirip okumayı düşünüyorum. Çünkü Zaman Çarkı’nı bitirdiğimde büyük bir veda duygusu yaşayacağım ve korkarım ki tekrar böyle bir kitapla karşılaşmam çok zor olacak. Okuduğum her güzel kitaptaki karakter, adeta benim düşünce dünyamda birer arkadaş olurlar bana. Ve benim düşünce dünyamda yer edinen her karaktere veda ederken sanki içimden bir parçayı da o kitabın son sayfasında bırakmış gibi hissederim. Duygusal bir okur olduğumu söyleyebilirim bu yüzden. Zaman Çarkı’na gelince ilk kitabından itibaren adeta karakterlerle birlikte büyüdüm. Karakterlerin gençliğine, yetişkinliğine ve birbirinden farklı her duygusuna eşlik ettim. Uzun bir yolculuğa çıkardı bizi yazar ve bu yolculuğun sonunda kaç farklı parçamı külliyatın son sayfasında bırakacağım, bilmiyorum. Belki de ilk defa bir kitabı bitirmeden sayfalar öncesinde, bir kitabın son sayfasını da okuduğumda yaşayacağım duyguları düşünerek hüzünleniyorum. Zaman Çarkı okurları beni çok iyi anlayacaktır. Aynı zamanda yazar Robert Jordan’a da veda ediyoruz böylelikle. Çünkü Robert
Zerdali (Dedemle Bir Yıl)
Goodreads: 4,4/5
1000kitap: 9,4/10
5/5
“Elime zarfı aldım. Yavaşça açtım. Resme baktım. Gözümden gelen yaşlarla ‘Az çoktan fazladır, üzülme!’ diyebildim. ‘Az çoktan fazladır.’ İşte son defa da o zaman ağladım dedemin arkasından.”
Genç Timaş yayınlarının kitaplarını özellikle çok severek okuyorum. Düzenli olarak okuma listeme yediden yetmişe okunabilecek kitaplardan yer vermeye de gayret ediyorum. Özellikle yetişkin olduğumuzda bir çocuğun gözünden dünyaya bakabilmeyi unutmamamız gerekiyor bana göre. Bu türden kitapları çok da keyif alarak okuyorum ben. Eserde bir çocuğun gözünden ailesini ve dedesi ile olan ilişkisini okuyoruz. Günümüz dünyasında her ne kadar kreşler, okullar revaçta olsa da bende küçük çocukların aile büyükleri(anneanne-babaanne-dede-büyükbaba) ile vakit geçirmelerinin daha sağlıklı olduğu düşüncesindeyim. Bilimsel araştırmalar bile yapılıyor bu konu üzerine ve çocuklar üzerindeki sonuç inanılmaz derecede, bariz farkla ayrılıyor. Az çoktan fazladır, diye tekrar ederek, gözlerim yaşlı bir şekilde bitirdim. Tek seferde okuyup bitirebileceğiniz ve her şeyden önce çok keyif alarak okuyacağınız bir eser. Okuyun, okutturun… Keyifli okumalar.
İçimdeki Müzik | Out of My Mind
Goodreads: 4,3/5
1000kitap: 8,6/10
4,5/5
“Herkes kendisini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım.
Düşüncelerin kelimelere ihtiyacı vardır. Kelimelerin de sese.”
Özel gereksinimli bireylere dair, özellikle çocukların empatisini geliştirecek bir eserle geldim. Kitapta Melody, beyin felci geçirmiş bir çocuktur. Bu nedenle konuşamaz ve hareket edemez. Konuşamadığı için çevresindeki insanlar onun hiçbir şey anlamadığını düşünür. Oysa ki Melody oldukça zeki bir çocuktur, olan biten her şeyin farkındadır. Konuşamayan, kendisini ifade edemeyen Melody’i okurken onun sesi olmak istedim. Aslında konuşmak, hareket etmek, kendini ifade edebilmek o kadar değerli ki… Kitap bunu bir kez daha okuruna hatırlatıyor. İçselleştirerek okuyacağınız çok güzel bir kitap. Yarım puan kırdım; sebebi, kurguda iki yerde gözüme batan hatalar vardı. Fakat yine de okunmaya değer, farkındalık kazandıran bir eser. Severek okudum, keyifli okumalar dilerim
