Selinay Sandra Şentürk
@Fathersprincess
“Feministim. Erkek muhabbet isteklerine kapalıyım. Zihinsel sığlığa tahammülüm yok ,zihinsel derinlikle ilgileniyorum. (Avukat)
Daha kalemi ilk kez elime aldığımda sekiz yaşındaydım.
Hayal gücüm güçlüydü. Yazarken mutlu olurdum.
Resimde de iyiydim ama yazmayı hep daha çok sevdim.
Çünkü yazarken kendimi daha net ifade edebiliyordum.
Babamı toprağa verdikten sonraki günlerde kalemi yeniden tuttum.
O zaman fark ettim, yazmak sadece bir heves değilmiş.
Acımı anlatmanın bir yoluymuş.
İçimde tutamadıklarımı kâğıda döktüm.
Günlük tutmayı sevmezdim.
Birinin açıp okumasından hoşlanmazdım.
Ama kimsenin okumayacağı bir şey yazmak da bana anlamsız gelirdi.
Hem görünmek istemezdim hem de görünmez kalmak istemezdim.
İlk dilekçemi de o yaşlarda yazdım.
Bir hâkim anneme, “Bu dilekçeyi hangi avukata yazdırdın?” diye sormuş.
Annem, “Kızım yazdı,” demiş.
“Kaç yaşında?”
On yaşındaydım, belki daha küçük.
Birçok kişi yeni yeni kitap okurken ben roman yazıyordum.
Bazen çocuk hikâyeleri yazıyor, bazen de matematik problemleri kurguluyordum.
Matematiği çok sevmesem de zihnimi zorlamayı severdim.
Benim hikâyem böyle başladı.
Sadece içimde tutmak istemedim.
O yüzden buraya yazdım.
Reklam
İçeride, bitkin düşmüş bir hastanın başında durdu. Eli titreyebilirdi, ağlayabilirdi ama o, profesyonelliğin soğuk ve güvenli limanına sığındı. Claudia’nın "saf" ve "beceriksiz" dediği o kız, en ince damarı tek seferde, hastanın canını yakmadan buldu.
Coleman, bu itiraz karşısında duraksadı. Dudaklarında o sinirli, çarpık gülüş belirdi. Bakışları, Elin’in az önce Daniel’in elini tutan parmaklarına kenetlendi. O eldeki şefkat, Coleman’ın içindeki nefreti bir kez daha kamçıladı ama sesini bir kadife gibi yumuşattı.
Coleman kapının eşiğinde öylece dikilmiş, gözlerini Elin’in üzerine dikmişti. Bakışları o kadar ağır ve tekinsizdi ki, Elin bir an nefesinin kesildiğini hissetti. Ancak Elin onu fark ettiği anda, Coleman ustaca bir hamleyle gözlerini kaçırdı. Çelik gibi bir soğukkanlılıkla elindeki vizit notlarını karıştırmaya başladı, sanki az önce o değilmiş gibi arkasını dönüp Hemşire Claudia’ya alçak sesle bir şeyler mırıldandı.
Reklam