Çünkü yalnızlık, anılarını ayıklamış, yaşamın yüreğinde biriktirdiği özlem dolu süprüntüleri yakmış, geriye en acı anıları bırakarak onları arıtmış büyütmüş, sonsuzlaştırmıştı.
Aureliano segundo, sisli yollarda, boşuna harcanılan zamanlarda ve hayal kırıklığının çıkmazında kendisini yitirdi. Sapsarı bir düzlükten geçti. Burada insanın düşünceleri yankılanıyor, aklından geçirdikleri serap olup karşısına dikiliyordu.
İnsanoğlu hayal gücünü kötü ya da iyi düşüncelerle beslediği için daha kötü ya da iyi olabilir. Beslediği şey gelişir ve böylece kötülük ya da iyilik çoğalır veya azalır. Bunların gelişmesinin nedeni tamamen insana ait bir özellik olan hayal gücüne dayanmasıdır.