Dedim ya sana, zavalli bir yaratik olan insanoglunun bas derdi, kendilerine dogustan bagislanan özgürlükten sıyrılıp
bunu bir an önce baskalarina devredebilmektir. Özgürlüklerini, vicdanlarin huzura kavusturana pekâlâ teslim edebilirler. Ekmek senin elinde emin bir zafer bayragi olurdu, verecegin ekmek ugruna insanlar önünde egilirdi.
Sen haklıydın.Zira, insanların var olmasının sırrı yalnız yaşamakta değil, yaşamalarının nedenindendir. Ne için yaşadığını kesin olarak bilmeden insan yaşamayı kabul etmez, hatta dünya nimetlerine boğulsa
bile kendini yok etme yoluna gider. Bu böyleyken ne oldu:
Sen insanlarin özgürlüklerini ellerinden alacak yerde bunu
daha da artirdin. Insanlarin iyiyle kötüyü diledikleri gibi seçme hakkina pek deger vermediklerini; rahati, hatta ölümü
yeglediklerini unuttun mu? Insan için vicdan özgürlügü kadar çekici, ama o kadar da azap verici şey yoktur.