⋆ .Fatima. ⋆
@Fatima_07
✧人生はゲームだ✧
☾❁⚝Lunara⚝❁☽
Şu anda okuduğu kitaplar
"Senin bana ne kadar kalbin var Kepçük? Ne kadar? Ne kadar?"
"Kız bi dur."diyerek Murathan çatık kaşlarla kolunu ona yapışan ellerden kurtardı. Ama alttan alttan hevesle ona bakan bakışları görünce minik bir öksürükle boğazını temizledi. Sağına baktı. Soluna baktı. Sonra tekrar Gökçen'in gözlerine döndü. İçli bir nefes verip bakışlarını gökyüzüne çevirdi. Bir gökyüzüne baktı, bir Gökçen'in gözlerine.Bir gökyüzüne, bir Gökçen'in gözlerine...
Sonra işaret parmağını yavaşça yukarı doğru kaldırdı.
"Gökyüzü kadar..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ram ol bana, ruhun yeni bir aleme girsin... Yazmış kaderin; Aşkıma ömrünce esirsin! Aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin. Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın..."
*HÜSEYİN NİHAL ATSIZ
Artık odada sadece 3 ses vardı. Gökçen'in nefes alışverişi, saatten çıkan tık tak sesi ve televizyondan yükselen köylü kızı Zeyno sesi;
"Gözlerine her baktığımda yıldızları görürüm Memoli. Hayatımın en kara günlerinde onlar hatırlatırlar bana yıldızların hep var olduğunu, hiç bir zaman inancımı yitirmemem gerektiğini. Şimdi düşünüyorum da...Senin gözlerin olmadan, geceler ne karanlık geçecek kim bilir..."
Yine içini çeke çeke baktı Pamuk'a. "Olur da ben gelemezsem yanına..."dedi dudakları titreye titreye. "Her zamanki gibi sen benim yanıma gel olur mu Pamuk? Söz, yapışma diye kızmayacağım.Sakın beni de çok unutma... Татаm mı?"
Cevap gelmedi. Zaten bir cevapta beklemiyordu Murathan. O yüzden bir kez daha okşadı Pamuk'un saçlarını. Sonra eğilip yanağına minik bir öpücük bıraktı. Elini tuttu. Minik elini de uyandırmaya dikkat ederek öptü. Artık hıçkırıkları sessizce tutamayacağı noktaya gelince ise hızla yerden ayaklandı. Yüzünü kolunun içine gömüp arkasını döndü. Ve artık hıçkıra hıçkıra ağlarken koşarak odadan çıktı.
Çaresizce yaslandığı yerden doğruldu. Artık hıçkıra hıçkıra ağlarken uyandırmamaya dikkat ederek Pamuk'un kafasını kaldırdı. Yandan yastığı alıp başının altına koyarken hızla yana çekildi. Pamuk bir iki anlamsız şey mırıldandıktan sonra tekrar uykusuna devam ederken o içini çeke çeke Pamuk uyanmasın diye sessizce ağladı. Yavaşça koltuğun önünde eğildi. Her zaman ki gibi dikkatle baktı uyuyan Gökçen'in yüzünün her bir zerresine.
Veda ne bilmiyordu. Ama bir kitapta okumuştu. Demek böyle bir şeydi. Sevmemişti....