⋆ .Fatima. ⋆
@Fatima_07
✧人生はゲームだ✧
☾❁⚝Lunara⚝❁☽
Şu anda okuduğu kitaplar
"İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış..."
*Reşat Nuri Güntekin, Çalıkuşu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Halimize baksana. "dedi köylü kızı Zeynep. "İkimizin de yüreği kanadı kırık bir kuş gibi çırpınıyor yerde. Bir türlü kanatlanıp uçamıyor. Bir gün iyileşse bile kanatlanıp uçmaktan korkuyor, yeniden sevmekten korkuyor yani."
"O yüzden ikimiz için de en iyisi bu köylü kızı. "dedi Memoli.
"Sen yoluna ben yoluma diyorsun yani..."dedi köylü kızı Zeynep.
"Aynen öyle." dedi Memoli. Sonra ise ekledi. "Belki başka bir zaman da başka bir yerde..."
Köylü kızı bir süre sessiz kaldı. Sonra ise sakince bir cevap verdi. "Belki..."
"Eskiden..."dedi.Bakışları anlık dudaklarıma inip tekrar gözlerimle buluştu. "Haritaya bakardık. Hatırlıyor musun?"
Başımı yavaşça aşağı yukarı salladım. Ama bunu hatırladığımı yeni hatırlıyordum. Buğulu ama oradaydı. Harita önümüzde, bütün şehirleri Pamuk'a tek tek öğreten Kepçük...
"Bütün şehirleri yakın sanardık."diye devam etti."Aynı haritada olduklarına göre ne kadar uzak olabilir ki derdik. Adana İzmir'e çok uzakmış Pamuk... Yürüyüp yürüyüp bitiremeyince anladım."
Bakışlarındaki hüzün büyüdü. Gözlerinden gözlerime sayısız kelime aktı. Ama hiç birini okuyamadım. Sıcaklığına daha çok sokulmak istedim. Yapamadım. Sen de çok üzüldün mü demek istedim. Diyemedim. Meydan okumayı bırakıp geri çekilmek istedim. Onu da yapamadım. Sadece önümdeki girdaba daha çok kapılmamak adına bakışlarımı sarıya çalan kahribarlarına, alnına düşen iki saç tutamına kitleyip dirinmeye çalıştım.