Don başa düşürdü ki, sevgi nə qədər güclü olsa da, etibarlı duyğu deyildir. Sevgi minnətdarlığı təmin etmir, itaətə zəmanət vermir və bu mürəkkəb dünyaya harmoniya gətirmir.
Əsl sevgini insana aşılamaq üçün onunla eyni zamanda qorxunu da aşılamaq lazımdır. Sevgi, əgər ona inam və itaət əlavə olunmazsa, öz-özlüyündə heç nədir.
Heç vaxt geriyə boylanma – nə özünə haqq qazandırmaq üçün, nə də xoşbəxt olduğun zamanları xatırlamaq naminə. Çünki nə dünyanı dəyişdirə biləcəksən, nə də özünü...