Hayatın beni ciddi anlamda incittiği bir zaman da çıktı karşıma bu kitap. Okudukça zihnim açıldı, kitapla sohbet eder gibi oldum. Böyle tam tarif edemediğiniz duygunun yerinden sarılıyor size. Kendimi yalnız hissetmekten kurtardı diyebilirim. Aslında kendimizin kendimize yetebildiğinin, her şeyin başta ben olduğunun sonra gerekliyse bize dönebildiğinin aydınlanmasını bir kere daha yaşadım. Hayatta yaşam kaidesine düştüğümüz de çoğu zaman unutuyoruz İnsan olduğumuzu. O kaos, yetişme telaşı, duygusal travmalar… Sonra durup bir nefes aldığımız da aslında her şeye yetişemeyip, yetemeyeceğimizi anladığımız an hatırlıyoruz insan olduğumuzu. Okudukça aslında bu kitap size İnsansın diyor. Güzel bir arkadaşlıktı benim için… Zor bir yolda elimi tutan arkadaşım gibiydi.