Tabii büyüsünü yitirmeyen,gülünç hallere düşmeyen,ateşi sönmeden değişen ve gelişen sevgiyi nerede aramalı? Bu dünyayı saran rahmetin,bu tabiat kudretinin gerçek,tabii rengi nedir?
-Evet biliyorum,aşk dostluk kadar ince eleyip sık dokumaz. Çok zaman gözü kördür. İnsana değerleri için âşık olunmaz,doğrudur. Fakat aşık olmak için de bir şey,belki çok az bir şey,anlatılamayan,adı olmayan bir şey gerekir ki benim eşsiz fakat uyuşuk dostum Oblomov'da o yoktur.
Dostluk genç bir kadınla genç bir erkek arasında aşk olmadığı zaman ya da ihtiyarlar arasında bir aşk anısına dönüştüğü zaman iyi bir şeydir. Bir yanda dostluk,öbür yanda aşk olunca felaket!
Kendisi mutsuz aşkının çilesini dolduracak,geçmişine ağlayacak,ruhunu körletecek,her şeyi unutacak,sonra... Sonra belki mâkul bir şekilde evlenecek,akıllı uslu bir kadın,bir anne olacak,geçmişini bir kız hülyası gibi defterden silecek,yaşamaktan zevk almaya değil,hayata katlanmaya çalışacaktı. Bütün kadınların yaptığı da buydu.