Fatma odabaş

İnsan iyi bir evlat bırakma hayali kurarsa ona evlat için harcadığı vakti acımaz insanların evlatlarıyla geçirdikleri zamana çoğunlukla harcanıyor gibi bir hisle acılıklarını görürüz çünkü iş daha önemlidir çocuklarıyla vakit geçirdiklerinde zihnen yorulmaktadır insanlar halbuki bir hayalleri olsa onun uğrunda yorulmaz harcadıkları saatlere günlere acımaz ve çocukları ile birlikte zaman geçirmeni bir hedefe ilerlemek olduğunu bilirlerdi
Reklam
Yeteneğimizi keşfetme hususunda şöyle düşünmeliyiz yetenek kapalı bir kapıdır ömrümüz ve sağlığımız oldukça ne kadar mümkünse o kadar fazla anahtar deneyerek onu açmayan hayret etmemiz gerekir özellikle çocukların bir şeyle kısa süreli ilgilenip başka şeylere geçmeleri anne baba tarafından bir zaman sonra onu desteklemeyelim çünkü sürekli yeni bir şey deneyip bırakıyor minvalinde anlaşılmamalıdır çocuk dener olmadığını görür başka bir şey ilgisini çektiğinde de ona gider bu süreç normaldir çocuğum mümkün oldukça denemesine müsaade etmek lazımdır
Psikoloji insanı mutlu etmeye çalışmaz insanın daha anlamlı ve güçlü bir hayat yaşaması için çalışır zira mutlu olmak diye bir hedef mümkün değildir mutluluk bir durumdur ve geçebilir kalıcı olmaz dert gerçek ve büyük olduğunu da insan ona oturup taşımalıdır insanların yakınlarını kaybettiklerinde antidepresan alıp o dertten kaçmaya uzaklaşmaya çalışmaları da sakıncalıdır çünkü derdini düşünmesi üzülmesi biraz tutması lazımdır bu yaşanması gereken bir haldir.
Sahip olmadığımız paralarla ihtiyacımız olmayan şeyler alarak sevmediğimiz insanları etkilemeye çalışıyoruz
Kötü bir iş yapanı gördüğümüzde anne babası nasıl yetiştirmiş bunu diye hayret ederiz ama eksik hatta yanlıştır toplum bunu nasıl yetiştirmiş bakışı doğru olandır toplum diye yakındığımız şey dışarıdan bir canavar değildir toplum biziz biz kendimizi ne kadar düzeltir sorumluluk ne kadar alır yukarıda sözünü ettiğimiz konulara hassasiyet gösterip gündemimizde ne oranda yer verirsek toplumda o oranda düzelecektir
Sayfa 31·Kitabı okudu
Reklam