Reklam
Evler'den birindeyim, dışarda kar yağıyor
üstüme kar yağıyor. kalbimin
atışlarında eriyor kar
üşümüyorum, üşümek elimde değil
hiçbir şey elimde değil
sevmek istiyorum, sevemiyorum
çarpıyor birbirine kalbimin kapıları
gülmek istiyorum, gülemiyorum
öne geçiyor acılarımın çizgileri
vermek istiyorum, veremiyorum
geri çekiyor beni tenimin güçlü dokusu
konuşmak istiyorum, konuşamıyorum
kapanıyor büsbütün dudaklarım.
gözlerimden uçtum -bırakıp eski gövdemi-
aynanın önünde durdum
-kenarları saydam yapraklı aynanın-
omuzları açık giysimi giydim -siyah-
topaz kolyemi taktım
göğsümün ortasına bir gül yerleştirdim
acı, apacı bir gül,dışarı çıktım.
Reklam