“Ben aptalım. Çünkü ben, yaşanan onca şeye rağmen burada oturmuş hayallerimin gerçekleşeceğini düşünüyorum. Hani demem o ki insanı yaşatanda, yaşama sevincini bitirinde umut denen illettir. Zaten ‘Bu sefer olacak’ diye diye yüreğimi derme çatma, üç oda bir yalnızlık kırık dökük bir harabeye çevirdim ve öylece çürüyüp gideceğim”