Fatma Yarar

Fatma Yarar
@Fatmaaa_y
Nietzsche’ist
paramedic
59 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Sayılar kırılmış mantığın ortasından. Doğrusu yok, iki ucu sonsuz paralel. Az buçuk öncesiz, az biraz yakınız sona. Yaratımda var bir değersizlik. Alındaki nicelikle kucaklamalı mı bilinçötesini? Örtmeli mi üstünü gerçekliğin? Düşüncenin derdi uyumda. Dünyanın içindeyim, aklım dışında. Son saklı, bedensiz ben’de.
Reklam
Görünmez bağlar, incecik ipliklerle örülü dudaklarına . Dudakların dudaklarıma değer, Zamansızlıkta zaman çözülür, ben sen olurum, Öncesizlik bulanık Acılıdır güleç yüzün Zorba ve saygısızca Seni unutturur sandığım zaman Zaman zihnimde bir oda Tutsak şimdiye ben sen olurum Zamansızlıkta. Seni öpmenin hafifliğinde bir buluta yaslanırım. Göğün üflediği hindibalar gibi Uçup gideriz. Ve evren küçülür avuçlarının içinde. Ben sen olurum. Büyür sanrılar,
Usul usul yayılan anlam içkin kan kırmızı gözlerime. Başlangıcı anlamlara akar, başarısız sonuçlar gerekli anlama. Anlamı kaçar akla yakınsa, deşmeyegörsün anlamını anlamanın. Her canlı muktedir anlamaya, anlamaya dil yetişmez. Bu böyledir, zaman zaman saplanırım anlamlara. Güçlükler gücendirir, anlam bekler anlaşmayı, tanık bulunmaz anlamaya. Bizde değildir anlam, kimsede yoktur. Beklemek zahmet çektirir anlama. Anlam boşa çıkar, uyulursa kurala. Anlam alışkın yorulmaya.
Ateş yanar, gölgeler yansır duvara. Kıvranır gölgeler ve gizler gerçeği. Seyre dalarız belli belirsiz şekilleri; yansımalar, tek hakikattir kör gözlere. Ölüm, uyanmak mıdır gerçeğe? Yansımalar, yanılsamalar mıdır? Zincirli belki de her şeyin üstünde sandığımız şahsımız, bir mağaranın en dibinde. Hakikat bekler, ama yanılgılar büyülüdür. Karanlık, en yakın dost. Yak bir ateş, ve vursun gölgeler. En korkunç fenomen, yeğdir kör edici güneşten.
Reddi hakkı hukukun, Hiççi oluşun bedeli azizlik. Sapıtmadır aşkta, ama tabiat buyruğudur. Büyüsü yaşamın kavramadır, Neşesi insanın cahilliğidir. İçimizdedir derinliği uğursuzluğun, Esirgemek ruhu bedenden, Mümkünsüzlüktedir kalbe ağır gelen. Reddi yaşamın, intihar değildir. İçimizdeki aşk, tabiatın kusurudur. Yaratılış düştür, Ateş sevgimizi diri tutan. Altında yaşamak arzusu, patron ve patroniçelerin, Şahsiyet hiçliğin dağınık infilakı. Adem görünür uygarlık fethinde Sürüngen, kısırdır güce Gök hükmüne varır kurtarıcı Yoktur cinsiyeti evlatsız tanrının.