Bazı şeyleri gerçekten ne kendiyle konuşabiliyormuş ne de günlüğüne yazabiliyormuş insan.
Bugün konuşurken arkadaşım sen yetişkin olalı 5 yıl oldu, sen henüz 5 yaşında bir yetişkinsin ne yapmak istediğini tam olarak bilmemen normal dedi. Ben 5 yaşında daha hayatının başında sayılan bir yetişkinim.
Sahi, insan nasıl olur da esirger kendinden şefkati?
Ben küçükken babamın telefonunda annem evim diye kayıtlıydı ve ben hep o telefon annemin evin değil ki diye düşünürdüm. Ama büyüdükçe anladım ki babamın evi annemdi ve o yüzden evim diye kayıtlıydı. Ev bazen gerçekten de insanlardır.