Bastırılmış olan, bir yolunu bulup geri döner. Dile gelmeyen hırs, kaygı olarak çıkar karşımıza. Kıskançlık öfkeye dönüşür, bastırılmış keder bizi için için oyarak depresyon oluverir. Bağımlılıkların çoğu, bakmayı ihmal ettiğimiz ısrarcı duyguların semptomlarıdır. İnsan yüzleşmekten korktuğundan kaçar ama yağmurdan kaçarken dolayı tutulur.
Kendimizi bilmek için kendi özümüze aklın gözüyle bakarız oysa akıl başka insanların kusurlarını çok keskin bir biçimde görse de kendi hatalarını sezmekte o kadar o kadar mahir değil.