O duru, derin uykudur ki uyanmak insanın canını acıtır. Bu uyku ölüm de olsa, kim uyanıp da yaşamın tüm acı ve yüklerine; bugünün kederleriyle yarının tasalarına, özellikle, dünün acıtan anılarına yeniden dalmayı ister?
Reklam
Öyle yüzler vardı ki toprak onları ölümün iç acıtan birer hatırası yapıp çıkmıştı.
…İnsan, aklının egemenliğinden sıyrılınca zaman ve mekanı küçümseyip, yükselip gittiğini anlar.
Ah şu yumuşaklık, uysallık! Şiddetten nasıl da güçlüdür!
Reklam