Ben yavaş ama hızlı koşmasını seven bir kızdım. Yüzme bilmeden denizlere atlayan bir kızdım. Ölürken yaşıyorum diyen,ağlarken gülebiliyorum diyen bir kızdım. Kendi içinde bir çelişkiydim. Aslında kolay görünen,yumuşak başlı bilinen ama çok zor bir kızdım. İnsanlar beni duvarlarımın dışına çıkaramazlardı,sadece o duvarlardan içeri girebilirlerdi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu sefer o kadar yalnızdım ki, yansımalarım bile yoktu. Gökyüzünün en ucunda,kimsenin göremeyeceği uzaklıktaki bir yıldız gibiyim ama bir yıldız olmama rağmen parlayamıyordum. Kendi önümü görecek kadar bile ışığım yoktu...
Ruh dikişlerimizi hisset Asrın,tüm yenilgilerimize rağmen koparmıyorlar birbirlerinden.
Sana yenilmeyi seviyorum sevgilim,
Sanki ben, sana yenileyim diye var edilmişim.
Yüzü güneşe küs bir kızın, zar gibi yırtılmış çocukluğu zikrediyor.
Dinle sevgilim...
Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebilirsin o ilmekleri ne de ben.