Seni Unutmak
Sonbahar sardı mahallemi,
Sarı sarı yapraklar düştü önüme,
Arnavut kaldırımlarının üstüne.
Yaz gibi sende çıkıyorsun aklımdan yavaş yavaş.
Yüzün, gözlerin,sesin ve gamzen,
Yavaş yavaş terk ediyorlar beni.
Kalbimi parçalamak bu olsa gerek.
Sana dair kurduğum hayaller,
Sana yazdığım şiirler,
Sana topladığım çiçekler,
Hepsi siliniyor hafızamdan.
Seni unutmak bu olsa gerek.
Seni unutmak intihar olsa gerek.
Aşk Hakkında Ne mi Derim?
Aşk...
Bir zamanlar adı geçtiğinde gözlerimi parlatan,şimdi içimi sızlatan bir kelime.
İçinde bin umutla yürüdüğüm bir yoldu,her adımı seninle hayal ettiğim.
Ama meğer bazı yollar,sadece birinin yürüyüşüne uygunmuş.
Ben koştum,sen geri döndün.
Aşk benim için artık sessiz bir odada yankılanan eski bir şarkı gibi.
Sözlerini ezbere bilsem de dinlemeye cesaret edemediğim bir melodi,
İçimi ısıtan değil,içimi ezen bir hatıra.
Birine tüm kalbini verdiğinde,o kalbi geri alamıyorsun.
Belki alıyorsun ama parçalanmış,eksik ve sessiz.
O yüzden aşk...
Eskiden bir mucizeydi,şimdi sadece bir hatırlatma:
Herkes sevilmeyi hak eder,ama herkes sevmeyi bilmez.