"Hayatın hep yeni şeylerle dolu olacağını zannettiğimiz dönemi olur. Sonra bir gün öyle bir şey olmadığını anlıyorsunuz. Hayat boşluklardan oluşan bir şey olduğunu görüyorsunuz. Yokluklardan Kayıplardan. Varken yok olan şeylerden. Şeylerin bıraktığı boşluklara uzanıp anıların olduğu yerdeki o gerilimli, parlak donuklu hissedebiliyorsunuz ama o boşlukların etrafinda ve arasında büyümek zorunda olduğunuzu da anlıyorsunuz."
"...yasın böcekler gibi kutulara iğnelenip numaralandırılabilecek aşamaları olduğunu?İnkardan sonra acının geldiğini okumuştum.Ya da öfkenin.Suçluluk duygusunun."