Fatma Yaşar
@Fatmaysrr
Carpe Diem
230 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Hikmet Benol Var Mısın?
Oğuz Atay'la bu kadar geç tanıştığım için üzüldüm ama belki bu eseri daha önce okumuş olsaydım benim için bu kadar anlamlı olmazdı.Öncelikle kitabı okurken normal bir kurmaca metin okuyorum zannetmeyin çünkü her satırında bambaşka şeylerle karşılaşıyorsunuz.Kullanılan üslup,yer verilen kelime oyunları çeşitli kitaplara ve olaylara göndermeler daha bunun gibi bir sürü şey.Hayal ile gerçeğin iç içe geçmiş olduğu hangi karakterin gerçekten var olup olmadığını romanın sonuna kadar anlamıyorsunuz. Shakespeare'in "Hamlet", Dostoyevski'nin "Yer Altından Notlar" eserlerinden de yararlandığını kitabı okurken görebilirsiniz.
Kitabın son kısmında yer alan "Son Akşam Yemeği"Oğuz Atay'ın Hikmet Benol karakterinin toplum tarafından ihanete uğramasını Hz İsa ve Havarilerine benzettiğini düşünüyorum.Kitabı bitirince aklınızda şu sorular kalacak:
Her şey hayal ürünü müydü?
Hikmet Benol diye biri gerçekten var mı yoksa hayalî bir karakter mi?
Hangisi rüya, hangisi gerçek?
İncelememi bir alıntıyla bitirmek istiyorum:"İnsan korktuğu hâlde yaşıyor.Bir şeyler yapmak istediği için,korkunun gölgesinde kendini oradan oraya vuruyor.Çok acıklı durumlara düşüyor insan, dostlarım!"
Leziz Kadavralar adlı kitapta farklı distopik bir dünya çizilmiş. Bir virüs nedeniyle hayvan eti tüketimi yasaklanıyor ve insanlar birbirini yemeye başlıyor. Yapay et üreten yerler ve etleri tüketen insanlar... Yamyamlığın meşrulaştığı bir distopya karşılıyor bizi kitapta.Kahramanımız Marcos Tejo bir mezbahada çalışıyor eşi Cecilia ile yakın zamanda çocuklarını kaybetmişler. Marcos babasına bakmak için burada çalışmak zorunda her ne kadar kitap boyunca bu çürümüş sistemden yana olmadığını ufak ufak sezdirse de içinde kalmaktan başka çaresi olmadığını da gösteriyor. Kitap boyunca çoğu yerde mideniz bulanabilir, rahatsız olabileceğiniz yerler olabilir ancak aynı zamanda zihnimizi kurcalamaya ve düşünmeye de sevk ediyor. Bu yüzden özellikle hassas okurlara tavsiye etmiyorum. Kitabın sonunda Marcos'un bu çürümüş sistemi kaldırmasını beklerdim ancak hayal kırıklığı oldu bir kez daha insani değerlerin sistemin içinde yok olduğunu acı bir şekilde kavratıyor yazar bize. Kitapla ilgili ufak bir eleştirim olacak: Yazar çok farklı ve dikkat çekici bir konuyu ele almış ancak konu derinliği, karekterlerin işlenişi olayların gelişimi yüzeysel kalmış.
Beyhan Budak'ı sosyal medyadan ya da yayınladığı videolarından biliyorum daha önce " Kendine İyi Davran Güzel İnsan" adlı kitabını da okumuştum. Bu kitaptan yola çıkarak hocamızın üslubunu çok beğendiğimi diğer kişisel gelişim kitaplarına benzemediği için ayrıca sevdiğimi belirtmek istiyorum. Bazen bazı kişisel gelişim kitapları sadece olumlamaya yönelik fikirleri sunuyor sanki iyi düşününce her şey iyi olacakmış gibi bu kitapta buna rastlamadım. Kitapta klasik diyebileceğimiz nasihatler yok sanki Beyhan Hoca ile kahve eşliğinde sohbet ediyormuşsunuz gibi kendi hayatından örnekler vererek aslında onların da bazen kendi söküğünü tamir edemediklerini samimi bir dille anlatıyor. Özellikle her bölümün sonunda "Kendime Not" kısımlarını çok beğendim ayrıca günlük hayatımızda yaşadığımız ancak farkında olmadığımız bir çok sendrom ve yöntemden de bahsetmektedir bunu yaparken anlaşır bir dil ve örnekler kullanmayı da ihmal etmemiş. Sanırım kitapta beni en çok etkileyen yer depremde ailesini kaybeden Ömer'in hikâyesiydi. Okumak isteyenlere önerilir:)
Zülfü Livaneli "Mutluluk" adlı bu kitabında üç ayrı insanı bir araya getirerek mutluluğu bulmalarını istemiş;Meryem,Cemal ve Profesör İrfan. Üç farklı karakter apayrı hayatların birleşimini mükemmel bir şekilde yapmış ancak ben kitabın sonunun böyle bitmesini istemezdim kötülük yapanların cezalandırılmasını isterdim. Meryem'in yaşadıkları beni derinden sarstı en çok üzüldüğüm de böyle şeyler yaşayıp sessiz çığlıklarında yok olup giden kadınlardı. Maalesef bu gerçek hâlen dünyanın birçok yerinde var. Zülfü Livaneli kitabı yazdığı dönemde ülkede yer alan sorunları, insanların yaşam koşulları, kadının toplumdaki yeri,din vb.birçok konuyu kendi süzgecinden geçirerek okura akıcı bir şekilde aktarmıştır. Ayrıca kitabın içeriği ile adının uyduğunu da düşünmüyorum çünkü okurken çok mutlu olmadım sadece Meryem'in kendi yolunu bulmasına sevindim. Okumak isteyenlere önerilir zaten bir başladınız mı bırakamıyorsunuz:)
Akçasazın Ağaları iki seriden oluşmaktadır. Birinci kitapta "Demirciler Çarşısı Cinayeti" , ikinci kitabında "Yusufçuk Yusuf" adını kullanmıştır. Serinin birinci kitabı biraz daha durağandı. Derviş Bey ve Akyollu Mustafa arasındaki kan davası anlatılmaktaydı bunun yanında yazar ağalık sisteminin, derebeylik sisteminin yoksul halkın üzerindeki etkisini işlemiştir. Serinin bu kitabında ise derebeylik sisteminin çöküşü, modernleşmenin ilk izlenimleri toprak üzerindeki hakimiyetin değişmesi gibi konuları ele almıştır. Kitapta zengin toprak sahiplerinin sözünün adaleti saptırmada ne kadar etkili olduğu dönemin şartları çerçevesinde anlatılmış. Bu kitapta Mahir Kabakçıoğlu ile Derviş Bey' in arasındaki mücadele anlatılmış ancak kitabın sonunda beklediğim yüzleşme gerçekleşmediği için üzülmüştüm. Sonradan öğrendim ki Yaşar Kemal bu serinin üçüncüsünü de yazacakmış ancak yazamamış.Bu kitapta en çok Yusuf'a üzüldüm hiçbir suçu olmadığı hâlde Derviş Bey tarafından harcanan ve mutsuz bir sona giden Yusufçuk Yusuf.İnce Memed tadında bir kitaptı. Yaşar Kemal'in betimlemedeki ustalığı sayesinde Çukurova'yı, Anavarza'yı , Akçasazı görmüş kadar oluyorsunuz hele sarı yağmurları, bataklığı gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Betimleme sevmeyen biri sıkılabilir ama seven için muhteşem bir eser. Okumak isteyenlere önerilir.
