bazıları anlar ki, asıl olan birdir ve bir esastır. Fakat nedense bir’i yarım sayar ve iki yaparak tamamlamaya çalışırlar.
İki lanet bir sayıdır, kendine yetmez, hep üçe koşar ve sonra sil baştan...
“Ben ve sen aynı duygulardayız.
Ama sen ve ben ayrı dünyalardayız.
Aynı kelimeleri seviyoruz,
aynı kahveyi içiyoruz,
aynı hayalleri kuruyoruz.
Aynı kitabı okuyup,
farklı yerlerin altını çiziyoruz, Müzeyyen.
Ama ayrı dünyalarda yaşıyoruz.
Bunun ızdırabı ikimize de yeter…”