CANIM BABAMA…
Ben kendimi bildim bileli hayrandım babama. Ne kadar cok sey bildigine oldum olası hep sasırdım, Hala çok okuyup her şeyi sorgulamasına imrenirim mesela…
Babalar gününü seviyorum. Ona onu çok sevdiğimi söylemek için bir nedenim daha oluyor. Onu çok seviyorum. Emekle ördüğü ilişkimizi çok seviyorum. Ergenlik dönemlerimdeki aksiliklerime bile sabırla yaklaştığı için,hayatımın her döneminde bana saygı duyduğu için,ve verdiğim her kararın arkasında olduğu için,benimle her zaman gurur duyduğu için…
Her zaman kendi başının çaresine bakmayı bileceksin deyip,musluk tamirinden arabanın motoruna kadar her şeyi öğrettiği için
Lisedeyken gizli gizli arabayı kaçırdığımda önce görmezden gelip,sonra ben hala kaçırmaya devam edince tamam dikkatli git ozaman dediği için
Hayatımla ilgili aldığım kararlarda sen bir seçim yaptıysan o karar dogrudur bize de onaylamak düşer dediği için,ve aldığım bazı kararların hata olduğunu çok sonradan gördüğümde, hala biz senin arkandayız sen elinden geleni yaptın herkes yanlış seçimler yapabilir,yeter ki hayatın boyunca mutlu olduğun yerde dur dediği için…
Benim kızım her zaman doğru kararlar verir, dediği için mesela...Kızlar babalarının çiçekleridir diyerek kız babalığı mertebesini ve mübalağa sanatını Everest'e çıkardığı için Onu çok seviyorum. Çok özlediğim zamanlarda,mutsuz olduğum zamanlarda,ona belli etmediğim halde sabah erkenden arayıp Fatoşum rüyamda seni gördüm iyi misin diye sorduğunda aramızdaki bağın ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha hissettirdiği için. Benimle ilgili bir anıdan bahsederken hala gözleri dolarak anlattığı için… Başka bir şehirden geldiğimde bile,sanki yurt dışından gelmişim gibi çoşkuyla kucakladığı için...
Üstelik size kendinizi prenses gibi hissettiren, muhtemelen bunları candan yapan, bir