Fatoş Sevigen
@FatosSevigen
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
" Jack, bazen birini incitmek için ille de onu incitmeyi istemek zorunda değilsin. Anlıyor musun?"
"Eylemleriniz , anıtılarınızdır...
Bu öğreti, yaptığımız şeylerle anımsanmamız gerektiği anlamına geliyor. Çünkü en önemli şey eylemlerimizdir. Onlar gürünüşümüzden ya da söylediklerimizden daha çok daha önemlidir. Eylemlerimiz, ölümlülüğümüzü aşar. İnsanların ölen kahramanların ardından yaptıkları anıtlara benzer. Mısırlıların, Firavunlarını onurlandırmak için inşa ettikleri piramitler gibi. Ama bizim anıtlarımız taş yerine, insanların bize dair anılarından oluşur. İşte bu yüzden eylemlerimiz, anıtlarımız gibidir. Taş yerine, anılardan inşa edilir."
Açlık Şehitleri!1000Kitap
Savaş ve açlar
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
İnsan gibi yaşamak için Trabzon Ahanda'dan taşı toprağı altın İstanbul'a göç eden Temel ve ailesi, dikiş tutturamayınca memlekete dönmeye karar verir. İnsan gibi yaşamak şöyle dursun amaç artık hayatta kalmak olur ama bir yandan da memleket işgal tehdidi altındadır. Genci yaşlısı asker alınmında. Yemen çöllerinde 7 yıl savaşıp şansın yaveriyle sağ kalabilmiş Temel, 9 çocuğu ve karısını ardında bırakarak tekrar vatan savunmasına katılır. Peşinden 15 yaşındaki oğlu Ali de. Biri Sarıkamışta donarak, diğeri cephede kurşun ile şehitliğe ulaşır. Buraya kadar bir kahramanlık hikayesi okuyacağını düşünüyor insan. Oysa şehitlerin ardı sıra bıraktıkları ailelerin hayatta kalmak için, karın doyurarak Azrail'e kafa tutmaya çalışan ailelerin hikayesini okuyoruz. Özellikle çocuklarının can ateşini sönmekten kurtarmaya çalışan bir anne, Şakire ve 9 çocuğun hikayesi. Savaş sırasında cephe gerisindeki halkın, açlık şehitlerinin öyküsü.
Açlığın bir ev dolusu acısında, kara yazgılı başını hangi kara taşlara çalarsa çalsın Şakire, sırayı ve saygıyı unutarak gelen ölüm karşında, birçok çocuğunun can ateşinin sönmesine engel olamaz. Bir lokma için nelere ümit bağlamamıştır ki köpek bokuna bağlanmasın. Okurken insanın tokluğuna, yemek seçmesine, aşın tuzu, yağı,salçası az olmuş yakınmalarına bir şamar indirecek kadar ince ince ve dolu dolu işlenmiş konu. Yöresel ağzın atmosferinde, elinden bırakamadan okurken yutkuna yutkuna gerçekliği iliklerine kadar hissediyor insan.
Ayrıca avcılığın -lakin mecburi hayvan avının- merhametini, halk arası hurafeleri ve buna nasıl bel bağlandığını, açlıkla savaşırken tek amacın bir lokma
Reklam