Annemle babamı alıp uçsuz bucaksız bir çöle koysak, zıt yönlerde yürüyeceklerine emindim. Tut ki karşılaştılar, birbirlerine adlarını bile sormaz, öylece geçip giderlerdi.
Herkes sükûnetle kendi alanına çekiliyor. Anahtarlar sessizce dönüyor kilitlerde. Birbirimize ettiğimiz bütün can acıtan sözler de geri çekiliyor bir zaman apansız fırlayıp çıktıkları yerlere.