içimde düşündürdükleri hala devam ediyor. Umut etmeyi unuttuğum, hayal kurmaktan korktuğum yerlerde bana yeniden cesaret veren bir kitaptı umudun rengi beyazdır denilen yer aklımdan çıkmadı... Kendime inanmaktan vazgeçmemem gerektiğini, her şeye rağmen yarınların var olduğunu bana yeniden hatırlattın anlaşılmanın bir kadın için ne kadar önemli olduğunu ihtiyaç olduğunu o kadar güzel hissettiriyor ki...
Dediğin gibi herkes dost olmayabilir ama kitaplar gerçekten dost olabiliyor hayata dair de benim için tam öyle bir dost oldu hissettirdiklerin için çok teşekkür ederim keşke hiç bitmeseydi o zaman kendimize inanmaktan vazgeçmeyeceğimiz yarınlara Hayata Dair, okuyucusuna yalnız olmadığını hissettiren, içtenliğiyle sarıp sarmalayan bir kitap. Kendini kaybettiğini hisseden, umut etmekte zorlanan herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir eser.
Benim için ise: umudu yeniden hatırlatan bir dost