En önemlilerinden bazıları,
☆ sahip olduklarına şükretmek,
☆ zor durumlara iyi tarafından bakmak,
☆ kendini başkalarıyla kıyaslamamak,
☆ iyilik yapmak,
☆ dikkatli olmak
☆ ve neşenin tadını çıkarmak.
Nezaket, ortak insanlık ve farkındalık nitelikleri başkalarının acılarına karşı uygulandığında, bunlar şefkat olarak tezahür eder. Kendi ıstırabımıza uygulandıklarında, öz şefkat olarak tezahür eder.
Peki, ya algılarımızı kökten değiştirirsek? Ya başkalarının başarılarından zevk alırsak, onlar adına gerçekten mutlu hissedersek? Bu, mutlu hissetme olasılığımızı adına mutlu hissettiğimiz insan sayısı kadar artıracaktır.
Hayat size şu anda ne öğretmeye çalışıyor? Bu, kalbinizi açmak, zihninizi açmak için bir fırsat olabilir mi? Bu görünen lanetin aslında bir lütuf olmasının bir yolu var mı?