Yok, ciğerim yeter, bu dağlar beni çağırıyor, sahipsiz kalmışlar.
Onlar orda sahipsiz, ben burada boynu bükük olmaz. Kurdun, kuşun, yılanın, ağacın, böceğin uyumu vardır. Biri eksik olmamalı, bensiz o dağların boynu bükük kalır.
- Piro gidersin , oralar tehlikeli, ortalık biraz durulsun...
O sırada Diyar da yanlarına gelmisti, annesi gibi o da kalmasınıistedi, ama Dina Çiyan kararını vermisti. Yüreğini, hasretini ancak dağların rüzgârı dindirebilirdi.
- Dağın esintisine alısmaya gör, damardaki kan gibidir, yerinde tutamazsın. O akacağı yeri bilir, tabi ki duracağı yeri de' dedi...
-Sevdası Dağlar Olan