"Hayır! Şübhesiz insan, kendisini ihtiyaçtan kurtulmuş görmesinden dolayı gerçekten (isyân ederek) haddini aşar!"
ALAK 6-7
Kendimizi kendimize yeterli gordugumuz zaman haşa Allah a ihtiyacimiz yok dedigimiz zaman haddi aşariz.bu yeterli gorme modern dunyanin bir özgürlük tanimimidir?Peki sadece zora dusunce ve ya işimiz dusunce Allah a başvurmamiz,kisinin kendini kendine yeterli gormesi davranisimidir?