Feyza
@Feey
"Kendim kadar sonsuzum"
Ah Keşke
“Babam insanımızın bir gün başkalarını taklit etmeyecek kadar mutlu olabileceğinden umudu kesmedi hiç!“
Reklam
gene de kendimiz olmakta direniyorduk!!!
Onlar da, benim gibi, bizler gibi, içlerine rastlantıyla düştükleri belirsiz bir varoluşun anlamını cennette kalmış kadar uzak bir geçmişte bir gün sanki keşfetmişler, ama sonra unutmuşlardı bu sihirli anlamı. Unuttuğumuz bu hatıra için acı çekiyorduk; belimiz bükülmüştü, ama gene de kendimiz olmakta direniyorduk.
tüm hayatını rol yaparak “yaşamak” (!) da bu değil mi zaten?
Açık seçik fark edilemeyen bir hızla, insanlarımız kendi hareketlerini bir yana bırakıp, başka insanların hareketlerini benimsemeye, taklit etmeye başlamışlar.
bir milletin değişmez jestleri:
Babası o yıllarda, bir milletin ‘hayat tarzını,’ tarihini, teknolojisini, kültürünü, sanat ve edebiyatını değiştirebileceğini anlarmış, ama jestlerini değiştirebileceğine asla ihtimal vermezmiş.