Rumeysa
@Felagund
205 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Mutlu değilim, doğru, dedi. Mutluluğumun çok fazla oluşu mutluluk duymama engel oluyor.
Mutluluk onu doyurmuş gibi bir boşluk hisseder; bezginlik duyar, hayatından yepyeni, taptaze bir şeyler bekleyerek geleceğe bakardı.
Bu insanlar ne garip mahluklar! Olga'nın mutluluğu ne kadar tam olursa, düşünceleri, hatta kaygıları daha çok artardı.
Konuşurken bildiklerinin geniş, canlı bir tablosunu çizer gibi coşardı. Olga söylediklerinin ayrıntılarını unutur, fakat tablonun konusu, renkleri, hassas zihninde silinmeden kalır, Ştolts'un onun için dünyaya tuttuğu ışık hiç sönmezdi.
Kendi kendine," Böyle bir mutluluk benim payıma nasıl düştü! " diyordu. Düşünüyor ve bazen bu mutluluğun bir sonu olacağından korkuyordu.