Filiz
@Felixie
"Biz bir avuç tohum gibiydik ve bilmiyorum bir hoyrat el miydi, savurdu bizi. Kimimizi kendi gönüllerinin uçurumlarına, kimimizi bilinmezlik kuyularına, kimimizi buhranlar girdabına. O günlerden bir kaç kelebek hatırası kaldı belki, belki bir iki yumuşak tüy düşüşü, belki yapraklar arasında unutulmuş kurumuş erik çiçekleri..."
Reklam
"Bana beyaz güllerinden bir tane vermek istemez misin?" "Hay-hay!" Hemen bir tane uzattın. "Ama belki de bu güller bir kadından gelmiştir sana, seni seven bir kadından?" "Olabilir," dedin, "bilmiyorum. Kimin gönderdiğini bilmiyorum, onları işte bu yüzden çok seviyorum." Sana baktım. "Belki de unuttuğun bir kadın göndermiştir."
Ama sen gülümsedin ve avuturcasına "Her giden sonunda geri döner," dedin. "Evet," diye cevapladım, "her giden geri döner, ama her şey unutulmuş olur."
"Çektiklerimi haykırmalıyım ki ruhumdan söküp atabileyim, bir kereliğine, sadece tek bir sefer için."
Fakat ne kadar da saçmaydı her şey: Sen beni hiçbir zaman, neredeyse hiçbir zaman fark etmedin ki.
Reklam