CELLÂDIMA GÜLÜMSERKEN ÇEKTIRDIGIM SON RESMIN ARKASINDAKI SATIRLAR
Ben Ismet Özel, şair, kırk yaşında.
Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar
ben yaşarken koptu tufan
ben yaşarken yeni baştan yaratıldı kâinat
her şeyi gördüm içim rahat gök yarıldı, çamura can verildi
Linç edilmem için artık bütün deliller elde
Sen ol küçük bir kıvrımdan, bir heceden aşk için bir vaha degil aşka otag yaratan
sen ol zihnimde yüzen dağınık sarkıları bir harfin baslattigi yangın ile söndür
beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım öyle mahzun
ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasin.
Gecenin üçüdür en uygun zaman, bahse girerim düşünün: sabah çok yakin oysa ışıltı yok ortalıkta nerdeyse gece bitmiş ama sürmekte karanlık henüz uyanmış bazıları henüz uyumamış bazıları
Bazıları uyanmış uykusuna doymadan bazıları uykusuna varmadan doymuş
görüyorsunuz ilm-i hilâf ü cedel düzeniyle hayat nasil da sürüklüyor kendini ve ben bunu kanıtlayabiliyorum su şair halimle
böylece size ey saygıdeğer erbab-ı cumhuriyet akıllı ve yetenekli olduğumu kanitlamis oluyorum sizler de
bu derin bilgeligi kavrayarak kendi değerinizi ortaya koymuş oluyorsunuz.