“Gün ilerledikçe, iç alemimizdeki derin boşlukların ağzında açılan gediklerden dışarı kaçıverdiğini hissederiz mutluluğun. Bir köşeye sinmiş, uyumakta olan mutsuzluk bizi yeniden ele geçirir.”
“Sen git. Bense, şöminenin yanında kalıp senin oturmak istemediğin koltuğu seyredeceğim. Ama yemin ederim, yalnız olmayacağım.
Yoldaki taş misali yapayalnız kalacağı yaşa gelmedi henüz annen.”