Feray Zarifoğlu
@FerayZarifoglu
...Oturdu yine çocukluğunun kıyısına usulca içinden bi ah çekti keske dedi...
Şu anda okuduğu kitaplar
“Gülümseyen yüzünde kederli bir ifade olduğunu hatırlıyorum.”
Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!” “Peki sen ne görüyorsun bakalım?” “İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.”
Dostoyevski, insanın ancak acı çekerek olgunlaşacağını söyler. Bu açıdan bakınca İstanbul'un benim hayatımda çok önemli bir yeri var. Çünkü ben bu şehirde olgunlaştım.
Onu o kadar iyi tanımıştım ki hakkında kitap yazabilirdim.
''Yarabbi, ne cennet vatanımız vardı! Her şey ne kadar da kolaydı. Rektörün arabasında olduğun sürece tabii.''