Neyse ki eski mısırlılar, Hintliler ya da babilliler (kimin bulduğu hâlâ kesin değil) sıfırı bulmuşlar. Bizi teklik ve çiftlik arasındaki zitlıktan çekip çıkarmak için.
Bir filmden çıkıp da ortadan kaybolmayı düşünmeyen biri var mıdır? Bir daha ailesini, arkadaşlarını görmemeyi, ertesi gün çalışmamayı, herkesin tanıdıgı bir kişi olmamayı, yepyeni bir hayata başlayıp sadece kendi zevkleri için yaşama riskini almayı kim düşlememiştir? 
Dünyayı seyrederken ümitsizliğe kapılıyorum. Vahşilik denen şeyi özlediğim bile oluyor. Yamyamlığa , kılıçlı, oklu savaşlara geri dönmek , bugünün sözümona tertemiz savaşlarına suskunlukla kefil olmaktan daha doğal geliyor.