Politik iktisat iki ayrı amaç güder; birincisi, halka bol gelir veya geçim sağlamak, yahut onların kendileri için böyle bir gelir ve geçim sağlamalarını mümkün kılmak. İkincisi, devleti yahut kamusal varlığı kamu hizmetlerine yetecek bir gelirle donatmaktır. Halkı da hükümdarı da zengin etmek amacı güder.
Sürekli kendisinden daha kuvvetli olanların hışmına uğramak korkusu içinde bulunduğu talihsiz ülkelerde insanlar, mal stoklarının büyük bir kısmını çoğunlukla gömüp saklarlardı. Söylendiğine göre Türkiye, Hindistan ve hatta öyle sanıyorum ki öteki Asya devletlerin çoğunda da herkesin başvurduğu yaygın bir uygulamadır.
Sermayeyi kullananların planları ile tasarıları, emeğin bütün önemli faaliyetlerini düzenleyip yönetir; bütün bu planlarla tasarıların güttüğü amaç ise kardır.
Fayda, güzellik ve kıtlık nitelikleri, altın, gümüş gibi madenlerin yüksek fiyatının, yani her yerde değişilebilecekleri büyük miktardaki başka malların ana temelidir.
Ucuz yıllarda işçilerin genellikle daha tembel oldukları, pahalı yıllarda ise olağan zamanlara oranla daha çalışkan oldukları iddia edilmiştir. Onun için geçim bolluğunun bunların çalışmasını gevşettiği, geçim darlığının ise hızlandırdığı sonucuna varılmıştır. Olağan olandan biraz daha fazla bir bolluğun, bazı işçileri tembelleştirdiği pek şüphe götürmez.