Zahra

Yalnız kalmış birini; kimsesiz kaldığında ürkek bir ceylan misali, kalbi titreyenler anlardı.
Sayfa 44·Kitabı okudu
Edebiyat
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hissettiğim bu yalnızlık hissi, derin bir çukurun içinde tek başıma kalmışlığımı, bana ulaşılabilecek insanların ise uzaklarda oluşunu yüzüme vuruyordu. Yapayalnız hissediyordum.
Sayfa 33·Kitabı okudu
Edebiyat
Kalabalık olan yalnızlığıma ağlıyordum. Annesizliğime, babasızlığıma ağlıyordum. Beni tanımadığım iki adamın yardımına muhtaç eden hayatıma ağlıyordum. Kimden gördüğümü bilmediğim şiddete ağlıyordum. Canımın acısına ağlıyordum. Kısacası ağlamak için bile ağlıyordum.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Edebiyat
Karanlığa düşmeden önce duyduğum son ses, pişmanlık dolu olduğunu iliklerime kadar hissettiğim bir haykırıştı.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Edebiyat
Sevmek, sevilmek! İşte şu sıkıntı dünyasında insanın biraz yüzünü güldüren saadet bu nimetten ibaretti.
Sayfa 142·Kitabı okudu
Edebiyat