"Benzerleriyle birlik olma duygusu baskın çıktıkça insanlar tektipleşiyorlar, tektipleştikçe de her türlü farklılığı ahlaksızlık olarak algılıyorlar. Böylelikle insanlık kumu ortaya çıkmış oluyor: Hepsi birbirine fazlasıyla benzer, çok küçük, çok yuvarlak, çok birlikte ve çok sıkıcı.”
Aşık olan kadın, çoğu zaman mutsuzluk içindedir, çünkü sevdiği adamı, sanki hiçbir zaman bütünlüğü içinde göremez; onun gözünde erkek her zaman biraz dikkati dağınık durumdadır; sanki kendisiyle buluşmaya gelirken, zihninin parçalarını dünyanın dört bir yanına saçarak gelmiştir. Bu nedenle, aşkta erkek her zaman biraz beceriksiz ve kadının sevgiye getirmeyi başardığı mükemmelliğe erişemeyecek birisi olunur görünür.
İmgelemimiz, başka birisine aslında onda bulunmayan üstünlükleri yansıttığında aşık oluruz. Bir gün gelir bu düş dünyası yok olur, böylece sevgi de ölür.