Sakinleşme zamanıydı. Ağlamak bir şeyi çözmüyordu. İçi karma karışık olsa da daha fazla ağlarsa dağılacaktı. İçini boşaltana kadar ağladı ama hiçbir şey değişmedi. Ömür boyu ağlayamayacaktıysa, durmalıydı.
Delinse yer
Çökse gök
Yansa kül olsa dört yan
Yüce dileğe doğru yine yürürüz yayan
Yıldırımdan, tipinden, kasırgadan yılmayan
Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz...