Böyle yazan bir kişinin nehir gibi yumuşak bir auraya sahip olacağını tahmin etmiş ancak onunla tanışınca bir
nehirden ziyade yaprağa benzediğini düşünmüştü. Canlı, yeşil
bir renkle parıldayan, esinti başlayınca kendini rüzgâra teslim
edip havada hafifçe süzülerek uçan bir yaprak. İndiği yerdeyse
gözleri ışıldayarak, usulca konuşmaya başlıyordu; saf bir nezaket ve yerinde bir ilgiyle.