Feyruz

Feyruz
@Feyruzer
Burası konuşamayanların son durağı..
Uzaktan, İstanbuldan uğultular geliyor, kızıl kanatlı yırtıcı kuş menekşenin üstünde, göğsünü esen yele verip kanatlarını germiş süzülüyor, önümde İstanbul şehrinin acımasızlığının, yitmişliğinin, kendi kendini, insanlığını unutmuşluğunun, çok şeyler yitirmişliğinin bir anıtı, yüzlerce kuş başından dikilmiş bir anıtı duruyordu.
Sayfa 79
Reklam
..yüzünde oyuncağı başka çocuklarca kırılmış bir çocuğun onulmaz kederiyle. “Git” dedim, “güle güle, kısmetin bol olsun.”
Sayfa 78
Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, herkes ateşini burdan götürür… Herkes ateşini buradan..
Sayfa 68
“İnsanlık öldü mü?” dedim. “Yok,” dedi, “ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”
Sayfa 39
“Bak abi, bizim işimiz bu kuşları tutmak, ödevimiz. Biz kuşçuyuz, buraya kuş tutmaya geldik. Azat buzatı biz icat etmedik ki ta ezelden beri icat olunmuş, kuşçular kuş tutar, onu da İstanbul azar buzat eder.”
Sayfa 27