Bilmiyor muyum sanki, insan, kendinden başka hiçbir yerin yerlisi değildir. Bilmiyor muyum sanki, insan, ilk insandan beri yalnızca bir tekrardan ibarettir.
Yoksa benim “Şark”ın toprağıyla beslenen balçığım, gizli bir umutla mı ağırladı bunca misafiri; yoksa ben, her solana kendimden bir parça renk verdim diye mi aralanıyor kapım.