Feyza DEDE
@Feyzadede
Bazen az, bazen çok ama hep kitap.
DTCF
Ankara
28 Temmuz 1997
192 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
İlk öyküsü ‘Muhtelif Evhamlar Kitabı’nı çok beğenip başka kitabı olmadığını gördükten sonra üzülüp, yakın takibe almıştım sevgili yazarımızı. Bizi epey beklettikten sonra beklediğimiz her güne değecek bir ilk romanla kasımda karşımıza çıktı.
Biz zihnimizin sabırsız bir köşesinde bekletirken adını, o beklediğimiz aynı günlerde yazmamış; fotoğraflarla, gazete küpürleriyle, muazzam notlarla ilmek örmüş romanını.
Her satırdaki emek kokusu, kitap kokusunu dahi bastırdı burnumda.
Postmodern çerçevesi üstkurmaca yapısıyla; geçmişte yaşanmış olayların, tanıdığımız isimlerin ve gelecekte henüz yaşanmamış olayların tam ortasıda bırakmış okurunu.
Bu ortada olma hali, tarihteki acıları bizzat yaşamamış; gelecekteki dertleri belki hiç görmeyecek olmanın hissi dışardan bir gözmüş, ortanca çocukmuş gibi rahat şekilde romanı takip etmemizi sağlıyor. Tek romanda iki ayrı düğümün çözümünü, hangi noktada kesişeceklerini merakla bekliyorsunuz ve tam ortada, olduğumuz noktada kesişiyor:
“Neyin mücadelesini verdiğini anlamaya çalışmanın mücadelesi..”
Bu da ortacanca olmanın sancısı sanırım. Kitabı hissetmek de okumak da çok keyifliydi şimdi gözüm diğer eserlerinde olacak.
Reklam
Kitabın ilk kısmındaki müthiş evrene bayılıp bayılıp aşkla,hızla okur k e n bir anda düştüm.
Soruyorum nedeen bu harika hayal gücünü harcadı acaba yazarımız ;( Diğer bölümler ilk kısmın beklentisinin altında kaldığı için güzelliği hakkında konuşacak hevesim kalmadı
Ama belki de amaç buydu bilemedim okumaya değer :)
Gökhancığımın katarsisin bir bölümünde inanılmaz sevimli görünmesi üzerine aldığım bir kitaptı lakin; Hala kişisel gelişim kitapları öğürme isteği doğuruyormuş bende. Kitabın emir vermesini sevmiyorum verilmek istenen mesaj kurgu şiirselliğinde, karakterin yerine kendini koyup çıkarım yapmalı olmalı. Empatiyle kişisel kişisel gelişiriz işte.... Kendi hayatımda uyguladığım bir metod okuduğu son üç kitap kişisel gelişim kategorisinde olan insanlardan koşarak uzaklaşın ardınıza bile bakmayın. Romantik bir insan olmama rağmen aşırı dram beni sinirlendirecek kadar fazla rahatsız ediyor.
Neden yüzlerce eser varken böyle bazı kitaplar fazla abartılıyor anlamış değilim.
Kitap her şeye rağmen kutsaldır olumsuz eleştiri yapmayı pek sevmiyorum, belki biri buralarda araştırdığı bi kitaptan uzaklaşır diye fakat körü körüne herkes beğenmiş ben de beğenmeliyim zorunluluğuyla kitabı okuma durumunu ortadan kaldırabilme adına yazıyorum yazarı oldukça cinsiyetçi buldum dili de beni inanılmaz rahatsız etti.
Bir şey dileyebilecek olsam kendime
Azıcık mutlu olmayı isterdim
Çünkü, fazlaca mutlu olsaydım
Üzüntümün hasretini çekersim.
Benim gibi melankolik bir insansanız, varoluşçuluk felsefesi ile amacınız mutlu mutsuzluklarsa kesinlikle okuyun bizim ekibi aklayacak cümleler, kendini sürekli pozitif davranmak zorunda hisseden melankolikliğimizden doğan rahatsızlıklarını üzerine vazife olmadan söyleyebilen melankolikliği biraz alaturka bulan insanları alt edecek cümleler okuyacaksınız. Unutmayalım ki mutlu insan bencildir. Zayıftır. Kördür. Duyarsızdır. Dünyanın adaletsizliğini unutmuş yalnız kendini düşünür olmuştur yaşasın mutsuzluk.
Reklam