Sabahtan akşama kadar çalışsam sadece beden yorgunluğu derim az dinlenirim sonra tekrar kalkar hayata kaldığım yerden devam ederim.
Ama gönül yorgunluğu öyle değil . Bir taş gibi hayatımın ortasına oturuyor hareket etmeme dahi izin vermiyor.
Nasıl anlatsam özgürüm ama uçamıyorum . Gözüm açık ama her yer karanlık. …
Werdşennn.