Beni yoran hayat değildi . Hayatın içinde ki o karmaşa da kayboldum ben . Kendimi ararken yoruldum . Nasıl olmuştu da onca hayallerimi çalanlar hala dışarıda idiler. Ortada bir cinayet yoktu ama binlerce duygunun selası çoktan verilmişti. Yaşayan cesetler gördüm kendinden haberi olmayan naif gönülleri dolu vurmuştu. Şimdi elden giden hasada mı üzülelim yoksa yaşıyormuş gibi yaptığımıza mı?
Wesselaammm.