Fatma Çetin
@Fftmctn
"Uyuyor!
Zalim kaderine rağmen yaşamıştı, Meleği terk edince, o da öldü, günün geceye dönüşmesi gibi. Bu iş kendiliğinden oluverdi."
... Marius ve Kozet sanki karanlıkta bocalıyorlardı, birbirleriyle konuşmuyor, selamlaşmıyor, birbirlerini tanımıyorlardı. Gökyüzündeki yıldızlar gibi birbirlerini seyretmekle yetiniyorlardı.
Sayfa 290
