Funda
@Ffundagul
84 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Sana hak verdigimi söylüyorum dostum. Insanların ne yaptıklarin, nasil çalıştıklarını,
her gün aralarında gezip gördükten sonra kendimle daha barışık hale geldim. Çünkü her şeyi kendimizle, kendimizi de herkesle karşılaştıracak şekilde yaratılmışz bir kere, bundan dolayı mutluluk ve hüznümüz bağlı olduğumuz şeylerden etkileniyor kuşkusuz, bu durumda en tehlikeli şey de yalnızlık. Doğası gereği kendini aşmaya zorlanan, edebiyatın fantastik imgeleriyle beslenen hayal gücümüz, kendimizin en aşağıda bulunduğu bir dizi varlığı sıraya sokuyor, dışımızdaki her şey daha güzel, bizden başka herkes daha mükemmelmiş gibi
görünüyor. Ve bu çok doğal bir akış içinde gerçeklesjiyor. Bazı seylerin bizde eksik olduğunu çok sık duyumsuyoruz, eksikliğini duyduğumuz şey de çoğunlukla bir baska
varmış gibi geliyor bize, sahıp olduklarımizın yanı sıra yüceltilen bir parça gönül huzurunu bile ona layık görüyoruz.Böylece şans-lı kişinin, yani bizim hayal ürünümüz olan kişinin hic bir eksikligi kalmıyor.
Oysa büriün zafiyetlerimiz ve dertlerimizle yolumuzdan sapmadan çalışmaya devam etsek, başkalarının yelkenleri ve kürekleriyle ilerlediği yolda biz dolaşıp zikzaklar çizdiğimiz halde öne geçtiğimizi siklıkla göreceğiz - ve - elbette insan
bunu ancak başkalariyla aynı konuma gelince veya onların önüne geçince anlayabiliyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Farkındayım, yazgımın beni zor sınavlardan
geçirdiğinin farkındayım. Yine de cesareti elden bırakmamak gerek! Ciddiye almayınca her şeye katlanılır! Ciddiye almamak mı? Nasıl oldu da kalemimden böyle bir söz döküldü, bu beni güldürür ancak. Ah, birazcık kaygısIz olmak, beni şu güneşin ışığında dünyada insanların en mutlusu yapardı. Ne diyorum ben?
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
"Biz insanlar güzel günlerin azlığından, kötü
günlerinse çokluğundan sık sık yakınırız," diye konuşmaya başladım, “bana kalırsa bu doğru bir bakış açısı değil. Tann'nın bize her gün sunduğu güzel seylerin tadını çıkaracak kadar
kalbimizin kapıları açık olursa, başımıza gelen kötü şeylere katlanacak gücümüz olur."
insanların birbirlerinin huzurunu bozmasından rahatsız olurum ben, en çok da genç insanların hayatlarının en güzel çağında,
bütün sevinçlere alabildiğine çok kucak açabilecekleri zamanda birkaç güzel günü surat asarak birbirlerine zehir etmeleri ve ancak çok sonradan kaybettikleri şeyin telafisinin olanaksız
olduğunu görmeleri canımı sıkar.