Başından elbette çok şey geçmişti. Insan yol boyu hırpalanır, yıpranır, yorulur amansız. Yaralar açılır görmediğimiz yerlerinde. İçinde. Bir yerlerde. İyileşmek zaman alır, iyileşmez bazi adamlar.
Kendini eğitmiş insanların inceliğiydi onunki. Dünyadaki zamanın bir yerinde kendini karşısına alıp onunla uzun uzun konuşmuş biri. Defalarca yapmış bunu. Böyle böyle geliştirmişti kendini.yoksa herkes bilir,karakterimizin de dediği gibi, bir çiçek ancak özenle yetişir.
Devrimci bir cesaretle karşılarım ölümü sanıyordum. Ama pek öyle olmuyormuş, doymuyormuş insan dünyaya. Yaşlanınca iyiden iyiye kıymete biniyormuş yaşamak. Gençken insan her şeyi başka türlü sanıyor zaten.