Gündelik hayatımız, konforumuz; çoğu kez asıl meseleyi görünmez kılar. Ses kısılınca sorun yok sanırız. Oysa sadece duymamayı seçeriz. Bu yüzden konforumuzu düşünmeye başladığımız an farkındalığımızı kaybederiz.
Tutkularımız, hedeflerimiz ya da uğruna mücadele ettiğimiz şey her ne olursa olsun, yalnızca bize değil insanlığa da ışık tuttuğu sürece hayat anlam kazanır. Çünkü hayat, başkalarına da fayda sunan bir amaçla birleştiğinde derinleşir.